Thursday, November 14, 2019
amsterdamlaatstenieuws.nl

Plastic2Oil, de oplossing voor onze afvalplastics?

Afvalplastics zijn qua volumes wereldwijd dermate alom aanwezig dat de beschrijving van deze volumes niet meer te bevatten zijn door…

By amsterdamlaatste , in Economie , at mei 23, 2019

Afvalplastics zijn qua volumes wereldwijd dermate alom aanwezig dat de beschrijving van deze volumes niet meer te bevatten zijn door het gemiddelde individu. Het is daarom, uit een zekere vorm van zelfbescherming, gebruikelijk dat mensen een andere kant op kijken in de hoop dat het dan allemaal wel mee zal vallen en het probleem uiteindelijk als vanzelf oplost. Ik kan u melden dat dit probleem niet als vanzelf oplost. Integendeel. Wel is er nu een manier om dit probleem structureel en effectief te lijf te gaan: depolymerisatievan afvalplastics is het antwoord.

We kennen inmiddels allemaal het initiatief dat de oceanen moet bevrijden van de zg. ‘plastic soep’ en daarnaast nog veel en veel meer initiatieven. Feit bij al deze initiatieven is dat er geen structurele oplossing wordt geboden voor de vele problemen die kleven aan deze enorme hoeveelheid ‘plastic rommel’. Al zouden alle plastics uit de oceanen zijn gevist, is er nog geen oplossing bedacht voor deze ‘opgeviste plastics’. Alsdan moet het of worden verbrand of opgeslagen. Veel andere opties hebben we niet. Van deze plastics die worden opgeslagen, komt ontegenzeggelijk weer een deel terecht in die zelfde oceanen. Hergebruik van plastics geldt slechts voor een zeer beperkt deel en ze moeten schoon zijn en van één bepaalde soort.

Wat is dan nu de oplossing voor de resultaten van circa 100 jaar wereldwijde plasticproductie? Zoals vele briljante oplossingen voor lastige dilemma’s vaak kinderlijk eenvoudig zijn, is dat hier ook het geval. Er is al ongeveer 100 jaar een structurele oplossing voor het wereldwijde plasticprobleem. Het pyrolyse-proces biedt die oplossing. Pyrolyse is bekend van de productie van houtskool en cokes. Vervang echter het hout door plastics en deze laatste wordt gedurende dat proces terug gebracht naar de oorspronkelijke grondstof van plastic: olie!

Omdat het oplossen van het wereldwijde plasticprobleem niet een, twee, drie is opgelost, besteden we een aantal artikelen aan de hier aangedragen echte en ook structurele oplossing.

De eerste stap die gezet moet worden is dat afvalplastics een economische waarde geven moet worden. Zoals metalen, glas, oud papier en oude kleding waarde hebben gekregen moet dat nu ook gebeuren met afvalplastics.

De grootproducenten van afvalplastics kennen inmiddels de waarde van afvalplastics omdat zij circa € 150,- per 1.000 kilo dienen te betalen om van dit ‘afval’, via verbranding, af te komen. Ook vele Nederlandse gemeenten weten wat het kost om de door de inwoners gescheiden afvalstromen te verwerken. Voor de consumenten hebben afvalplastics nog geen waarde (anders dan de plastic statiegeld flessen). De consument betaalt uiteindelijk via de gemeentelijke belastingen de rekening van afvalscheiding (inclusief de afvoer van de ingezamelde plastics). Ook hier geldt dus feitelijk dat afvalplastics een waarde hebben, zij het een negatieve waarde.

Plastics zijn het product van aardolie en hoe mooi zou het zijn de afvalplastics ook weer terug te brengen naar die oorspronkelijke grondstof. Dit zou pas echt een revolutionaire oplossing zijn.

Het is verbijsterend je te realiseren dat we gedurende de afgelopen 100 jaren een onvoorstelbare hoop afvalplastics hebben geproduceerd terwijl we gedurende dezelfde tijd ook over de oplossing hebben beschikt. Zeer weinigen weten dit terwijl de filmpjes over het plastic-to-oil proces op het wereldwijde web te over zijn. Tik maar eens ‘plastic to oil’ in op internet en u wordt als vanzelf overtuigd van dit bestaande fenomeen.

Ik wil er wel direct bij vermelden dat de beelden die, na het intikken, vervolgens op uw monitor verschijnen, allemaal zogenaamde ‘enkele productieruns’ zijn: ‘batches’ dus. Dat het een feit is dat je plastics kan terugbrengen naar olie, is nu evident en hiermee ook aangetoond. Dit batchsysteem is echter als verdienmodel onvoldoende sterk. Als bespaarmodel wordt het al veelvuldig toegepast door vele bedrijven die hun eigen geproduceerde afvalplastics omvormen tot diesel. Zij besparen vervolgens op twee vlakken: het afvoeren en het aftanken van eigen vrachtauto’s.

Inmiddels is het echter ook mogelijk afvalplastics in een volcontinu proces te depolymeriseren. In het volgende artikel komt de persoon aan het woord die dit Plastic2Oil-concept in 2016 als idee notarieel heeft beschermd. U zult nu van alles denken maar het verhaal achter deze actie zal u zeker zeer aanspreken.

Nu zal bij u, na het lezen van dit artikel en het zien van al die filmpjes op internet (nadat u ‘plastic to oil’ heeft ingetikt) voorzeker de klemmende vraag opkomen: “waarom weten we dat niet?” en “waarom is dit niet al lang in Nederland een fenomeen?”. Dit waren in ieder geval voor mij de vragen die me niet meer los lieten.

Eén van de redenen is onze overheid die ongeveer vijf jaar achter loopt met haar wetgeving in dit verband. Het interview dat u aantreft bij dit artikel legt u dat prima uit. Het betreft een interview met de heer Laurens Trebes tijdens de officiële opening van de zg. ‘pyrolyse-proeftuin’ in Moerdijk op 21 Februari 2019.

In een van de volgende artikelen gaan we dieper in op de bredere problematiek waarmee onze overheid worstelt in dit verband.

Alle aspecten van dit fenomeen komen het komende half jaar aan de orde op Amsterdam Daily, inclusief het interview met de eigenaar van het idee over hoe de ‘winsten’ worden besteed uit het massaal depolymeriseren van plastics.Wordt vervolgd.

Basri DoğanJ

ournalist